In: Travel
21 Apr 2018พาทัวร์สิ่งอำนวยความสะดวกสนามบินชางฮีสิงคโปร์ (Terminal 2) ที่หลายคนไม่รู้มาก่อน
ที่ไม่รู้เพราะส่วนใหญ่ชอบกะเวลามาสนามบินแค่ทันเวลา check in แล้วก็วิ่งขึ้นเครื่องกันซะส่วนใหญ่ พอดีวันนี้มีเวลา มาเช็คอินล่วงหน้านานมาก ก็เลยได้มีโอกาสทัศนศึกษาเดินสำรวจสนามบิน ได้เห็นอะไรน่าสนใจหลายอย่าง สรุปสั้นๆ เป็นข้อๆ ประมาณนี้ โดยพยายามไม่ไปเปรียบเทียบกับประเทศไหนให้ช้ำใจ พร้อมรายละเอียดเพิ่มเติมในภาพประกอบ
1. อาหารในสนามบิน ราคาเท่าข้างนอก จะเป็น food court หรือร้านดัง (เท่าที่ไปแอบดู) ก็ไม่บวกราคากันแบบมัดมือชก เรียกว่ารีบมาเช็คอิน แล้วค่อยมากินข้าวข้างในตอนรอขึ้นเครื่องได้สบายๆ กระเป๋าไม่ฉีก
2. มีร้านให้ช็อปปิ้งเยอะมาก เข้ามานึกว่าห้าง อันนี้เป็นเหมือนกันทุกที่ ไม่พูดอะไรมาก
3. ที่นั่ง ที่นอน ที่ชาร์จแบตมือถือ อินเตอร์เน็ตฟรี แทบทุกโซน
4. มีสิ่งอำนวยความสะดวก สำหรับครอบครัวแบบอยู่ได้สองสามชม. ไม่ต้องกลัวเบื่อ
Family Zone มีสนามเด็กเล่นจริงจัง เล่นกันเพลิน
ห้องครอบครัวแสนสบาย
ห้องให้นม เปลี่ยนผ้าอ้อม
ที่นอน ชิวมาก เสียอย่างเดียว เต็มตลอด
อันนี้เพิ่งเคยเห็น ไม่รู้ว่าอะไร แต่เดาว่าห้องกินข้าว มีตู้กดน้ำร้อนน้ำเย็นให้ด้
มุมถ่ายรูป
กิจกรรมยามว่างสำหรับเด็ก
อันนี้เจ๋ง Entertainment Deck มาดูกันว่ามีอะไรบ้าง
เล่นเกมส์ PlayStation ฟรีจ้า! มีหลายเครื่อง แต่ดูเหมือนจะดูแลไม่ค่อยดี
ห้องเกมส์ออนไลน์! + เกมส์ Arcade เก่าๆ เล่นฟรีเช่นกัน
คอกดูหนังฟังเพลงส่วนตัว มาก่อนได้ก่อน อันนี้มีคนเต็มเลยต้องแอบถ่
โรงหนัง! ฉายหนังจอใหญ่ไม่ชนโรงแต่ก็
สวนดอกทานตะวัน ใครชอบถ่ายรูปน่าจะชอบ ส่วนผมมาคนเดียว ก็ถ่ายรูปนี้รูปเดียวพอเนอะ
ทั้งหมดนี้คือบริการฟรีๆ ที่สนามบินสิงคโปร์ เทอร์มินัล 2 ส่วนเทอร์มินัลอื่นๆ ก็คาดว่าจะมีอะไรน่าสนใจไม่
ตั้งแต่ช่วงแรกๆ ที่คนไทยยังไม่ค่อยใช้ facebook และผมเป็นเจ้าของบล็อก facebookgoo.com ก็เคยมีความคิดว่าอยากจะเขียนหนังสือแนะนำการใช้งาน facebook ออกมา ในตอนนั้นผมวางแผนค่อนข้างจริงจังพอสมควร มีการทำโครงหนังสือออกมาอย่างค่อนข้างละเอียด เสร็จแล้วก็ออกไปเดินตามร้านหนังสือเพื่อจดชื่อสำนักพิมพ์ต่างๆ ที่พิมพ์หนังสือคอมพิวเตอร์ ผมจำได้ว่าจดรายชื่อออกมาไม่น้อยกว่า 4 -5 สำนักพิมพ์แล้วก็ทำการอีเมล์ติดต่อไปทุกเจ้า เผื่อว่าจะมีใครอยากทำหนังสือแนะนำการใช้งาน facebook บ้าง ปรากฎว่าไม่ได้รับการตอบรับจากสำนักพิมพ์ไหนเลยแม้แต่รายเดียว อาจจะเป็นเพราะว่าผมคิดไกลเกินไปหน่อย เพราะว่าตอนนั้น facebook ยังไม่ได้โด่งดังและกลายมาเป็นส่วนหนึี่งของชีวิตประจำวันของคนไทย 10% อย่างทุกวันนี้
แล้วพอวันที่ facebook โด่งดังขึ้นมา แล้วเห็นสำนักพิมพ์ต่างๆ เริ่มแย่งกันพิมพ์หนังสือแนะนำการใช้งาน facebook ไม่เว้นแม้แต่สำนักพิมพ์ที่เคยปฎิเสธผมมาก่อน แล้วก็รู้สึกแค้นใจนิดๆ 555 ประมาณว่าฉันคิดจะทำก่อนแกนะเฟ้ยเฮ้ย! แต่ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรมาก คิดว่าคงยังไม่ใช่จังหวะของผมซะมากกว่า อ่านต่อทั้งหมด »
ได้มีโอกาสไปเห็นกระทู้หนึ่งในเว็บบอร์ด Pantip.com เข้าโดยบังเอิญ ชื่อกระทู้ว่า “รำลึกสาธรวิทยา” ไม่รู้ว่าใครโพสท์ และไม่มีใครโพสท์ต่อ แต่กลับเป็นกระทู้ที่มีความหมายกับผมมาก เพราะว่า “สาธรวิทยา” เป็นชื่อโรงเรียนประถมที่ผมเคยเรียนและมีความทรงจำอยู่เยอะพอสมควร ที่สำคัญก็คือว่า ตั้งแต่จบจากโรงเรียนนี้มาก็ไม่เคยได้มีโอกาสกลับไปเยี่ยมเยียนอีกเลย และถึงอยากจะไปก็เป็นไปไม่ได้ เพราะว่าหลังจากที่เรียนจบมาแค่ปีเดียว โรงเรียนนี้ก็ถูกทุบทิ้งเพื่อก่อสร้างใหม่กลายเป็นอาคาร Thai-CC ที่อยู่บริเวณสถานีรถไฟฟ้าสุรศักดิ์ในปัจจุบันนั่นเอง อ่านต่อทั้งหมด »
In: Archive|Music & Arts
27 Aug 2010
“เนิ่นนานเท่าไหร่ยังรอ…เน่ินนานไม่เคยเหนื่อยล้า…. เนิ่นนานเท่าไหร่ ยิ่งนานเท่าไหร่ ที่ว่างในใจดวงนี้ยังมีให้เธออยู่…”
ย้อนกลับไปปี 2005 อาจจะพอได้ยินเพลงนี้คุ้นๆ หูอยู่บ้าง จากนักดนตรี 2 คนกับชื่อวงที่ชื่อไม่คุ้นเคยที่ชื่อว่า “Coupe” ซึ่งมาร่วมเป็นศิลปินน้องใหม่ในอัลบั้ม Love is Vol.1 ภายใต้สังกัด Love Is ของพี่บอยด์ โกสิยพงษ์ เจ้าเก่า ซึ่งศิลปินหน้าใหม่ในชุดนี้แต่ละคนก็ได้มีผลงานที่ตามมาโด่งดังกันมากมายในปัจจุบันครับ ทั้ง แชมป์, ลิปตา, 7th Scene
วง Coupe ประกอบด้วยศิลปิน 2 คน คือ เมธา เกรียงปริญญากิจ (โป๋ – ผมเองนั่นแหละ) และ วุฒิ วงศ์สรรเสริญ ซึ่งตอนหลังได้มาเป็นส่วนหนึ่งของ Rhythm & Boyd 11th และ The Begins ในปัจจุบัน
หลายคนอาจจะสงสัยกับที่มาที่ไปของวงนี้ ว่ามาได้อย่างไร และหายไปไหน ทำไปเวลาผ่านไป 5 ปี ถึงมีเพลงมาให้ฟังแค่เพลงเดียวแค่นั้น อ่านต่อทั้งหมด »
In: Archive|Music & Arts
6 Jul 2010
นักเรียนดนตรีที่เรียนด้าน composition สายคลาสสิคทุกคนจะต้องเจอวิชาบังคับวิชาหนึ่งที่ชื่อว่า “Orchestration” ซึ่งถ้าพูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือการเรียบเรียงเสียงประสานสำหรับวง orchestra นั่นเอง วิชานี้เป็นวิชาที่จำเป็นมาก แต่ต้องอาศัยจินตนาการสูงส่ง เพราะว่าทุกอย่างที่เราเขียนและฝึกไปในห้องเรียนตามทฤษฎีนั้น เราไม่มีทางรู้ได้เลยว่าสุดท้ายแล้วมันจะฟังออกมาเป็นยังไง จนกว่าจะได้มีโอกาสเอาไปยื่นให้วง orchestra จริงๆ ขนาดซัก 50 คนเล่นให้เราฟังเท่านั้น ซึ่งสำหรับยุค 90 นั้นนับว่าเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นความฝันสำหรับนักเรียนดนตรีบ้านเราก็ว่าได้ (จริงๆ สมัยนี้ก็ไม่ต่างกันซักเท่าไหร่ แต่ว่ามี software เยอะแยะที่สามารถจะสร้างเสียงเลียนแบบวง orchestra ได้เหมือนมากๆ จนสามารถใช้เป็นเครื่องมือการเรียนได้เลย)
ผมเองก็ผ่านวิชานี้มาอย่างงงๆ พอสมควร ตัวอาจารย์เองก็ดูจะไม่ค่อยได้จริงจังกับการสอนวิชานี้มาก แถมตอนวันเปิดคอร์สยังพูดแกมประชดอีกด้วยว่า “วิชานี้น่ะ เรียนไปก็คงมีไม่กี่คนที่จะได้เอาไปใช้”
หารู้ไม่ว่าวันหนึ่งเมื่อผมมีโอกาสได้ใช้วิชานี้ครั้งแรกในชีวิตจริง มันจะเป็นงานระดับโลกอย่างนี้!!! อ่านต่อทั้งหมด »

me[h]t·a·mor·pho·sis (mĕt'ə-môr'fə-sĭs) = A 'supernatural' transformation | A marked change in appearance, character, condition, or function. (2 Corinthians 5:17-18)