คอย – Coupe

“เนิ่นนานเท่าไหร่ยังรอ…​เน่ินนานไม่เคยเหนื่อยล้า…. เนิ่นนานเท่าไหร่ ยิ่งนานเท่าไหร่ ที่ว่างในใจดวงนี้ยังมีให้เธออยู่…”

ย้อนกลับไปปี 2005 อาจจะพอได้ยินเพลงนี้คุ้นๆ หูอยู่บ้าง จากนักดนตรี 2 คนกับชื่อวงที่ชื่อไม่คุ้นเคยที่ชื่อว่า “Coupe” ซึ่งมาร่วมเป็นศิลปินน้องใหม่ในอัลบั้ม Love is Vol.1 ภายใต้สังกัด Love Is ของพี่บอยด์ โกสิยพงษ์ เจ้าเก่า ซึ่งศิลปินหน้าใหม่ในชุดนี้แต่ละคนก็ได้มีผลงานที่ตามมาโด่งดังกันมากมายในปัจจุบันครับ ทั้ง แชมป์, ลิปตา, 7th Scene

วง Coupe ประกอบด้วยศิลปิน 2 คน คือ เมธา เกรียงปริญญากิจ (โป๋ – ผมเองนั่นแหละ) และ วุฒิ วงศ์สรรเสริญ ซึ่งตอนหลังได้มาเป็นส่วนหนึ่งของ Rhythm & Boyd 11th และ The Begins ในปัจจุบัน

หลายคนอาจจะสงสัยกับที่มาที่ไปของวงนี้ ว่ามาได้อย่างไร และหายไปไหน ทำไปเวลาผ่านไป 5 ปี ถึงมีเพลงมาให้ฟังแค่เพลงเดียวแค่นั้น

วง Coupe จริงๆ ตอนแรกไม่ได้เริ่มต้นมาเป็นวงหรอกครับ เหตุการณ์ทั้งหมด เกิดจากที่ผมเองในช่วงนั้นได้มีโอกาสเข้าไปร่วมงานในโปรเจ็คท์เล็กๆ กับพี่บอยด์ และพี่บอยด์เองก็กำลังมองหาศิลปินหน้าใหม่เข้าสังกัดอยู่ พี่บอยด์อาจจะเห็นแววอะไรซักอย่างซึ่งผมไม่เห็น เลยขอให้ผมเปิดเพลงเก่าๆ ที่เคยแต่งไว้ให้ฟัง ปรากฎว่าพี่บอยด์ไปสะดุดอยู่กับเพลงๆ หนึ่ง ซึ่งเป็นเพลงที่ผมเคยแต่งและร้องให้กับแฟนตอนที่จีบกันใหม่ๆ (ตอนนี้เป็นภรรยา ลูก 2 เรียบร้อย) พี่บอยด์แนะนำว่าให้เอาเพลงไปแก้เนื้อใหม่ก็ใช้ได้ แล้วพี่บอยด์จะเอาเพลงนี้มาลงในอัลบั้มส่วนของศิลปินน้องใหม่เลย โดยมีเวลาให้แก้เนื้อพร้อมกับบันทึกเสียงใหม่ประมาณ 4 วัน (ถ้าจำไม่ผิดนะครับ)

ถ้าใครเป็นนักแต่งเพลงก็จะรู้ว่าการแก้เพลงเก่าที่เราฟังติดหูมาเรียบร้อยเนี่ย มันช่างยากเย็นเสียยิ่งกว่าการเขียนเพลงใหม่เสียอีก หลังจากเวลาผ่านไป 1 วันเต็มๆ กับการแก้เนื้อเพลงเก่า ผมก็ตัดสินใจว่าจะลองแต่งเพลงใหม่ดูเล่นๆ เผื่อจะได้ล้างหูเสียบ้าง

หลังจากลองนั่งเล่นเปียโนอยู่สักพัก ก็มีทำนองและประโยคนี้เข้ามาในหัว “เนิ่นนานเท่าไหร่ยังรอ เนิ่นนานไม่เคยเหนื่อยล้า” ผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะให้เพลงนี้เล่าเรื่องอะไร แต่ที่แน่ๆ คืออยากจะให้เป็นเพลงรักที่มากกว่าเพลงรักทั่วไป เอ…​เมื่อพูดถึงความรัก มีความรักอะไรบ้าง รักแฟน, รักเพื่อน, รักแมว, รักเมีย,​ รักพ่อ อืม…​ถ้ากลับกันว่าเป็นรักของพ่อที่มีต่อเราล่ะ? ผมนึกถึงพ่อคนหนึ่งซึ่งเป็นเรื่องราวที่อยู่พระคัมภีร์ Bible ในเรื่องที่มีชื่อว่า “บุตรน้อยหลงหาย”

สำหรับคนที่ไม่คุ้นเคยกับเรื่องราวใน Bible ผมขออนุญาตคัดลอกมาให้อ่านสักเล็กน้อยละกันนะครับ

พระเยซูตรัสว่า “ชายคนหนึ่งมีบุตรชายสองคน บุตรคนน้อยพูดกับบิดาว่า `บิดาเจ้าข้า ขอทรัพย์ที่ตกเป็นส่วนของข้าพเจ้าเถิด’ บิดาจึงแบ่งสมบัติให้แก่บุตรทั้งสอง ต่อมาไม่กี่วัน บุตรคนน้อยนั้นก็รวบรวมทรัพย์ทั้งหมดแล้วไปเมืองไกล และได้ผลาญทรัพย์ของตนที่นั่นด้วยการเป็นนักเลง เมื่อใช้ทรัพย์หมดแล้วก็เกิดกันดารอาหารยิ่งนักทั่วเมืองนั้น เขาจึงเริ่มขัดสน เขาไปอาศัยอยู่กับชาวเมืองนั้นคนหนึ่ง และคนนั้นก็ใช้เขาไปเลี้ยงหมูที่ทุ่งนา เขาใคร่จะได้อิ่มท้องด้วยฝักถั่วที่หมูกินนั้น แต่ไม่มีใครให้อะไรเขากิน เมื่อเขารู้สำนึกตัวแล้วจึงพูดว่า `ลูกจ้างของบิดาเรามีมาก ยังมีอาหารกินอิ่มและเหลืออีก ส่วนเราจะมาตายเสียเพราะอดอาหาร จำเราจะลุกขึ้นไปหาบิดาเรา และพูดกับท่านว่า “บิดาเจ้าข้า ข้าพเจ้าได้ทำผิดต่อสวรรค์และทำผิดต่อหน้าท่านด้วย ข้าพเจ้าไม่สมควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของท่านต่อไป ขอท่านให้ข้าพเจ้าเป็นเหมือนลูกจ้างของท่านคนหนึ่งเถิด”‘ แล้วเขาก็ลุกขึ้นไปหาบิดาของตน แต่เมื่อเขายังอยู่แต่ไกล บิดาแลเห็นเขาก็มีความเมตตา จึงวิ่งออกไปกอดคอจุบเขา ฝ่ายบุตรนั้นจึงกล่าวแก่บิดาว่า `บิดาเจ้าข้า ข้าพเจ้าได้ทำผิดต่อสวรรค์และต่อสายตาของท่านด้วย ข้าพเจ้าไม่สมควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของท่านอีกต่อไป’ แต่บิดาสั่งผู้รับใช้ของตนว่า `จงรีบไปเอาเสื้ออย่างดีที่สุดมาสวมให้เขา และเอาแหวนมาสวมนิ้วมือ กับเอารองเท้ามาสวมให้เขา จงเอาลูกวัวอ้วนพีมาฆ่าเลี้ยงกัน เพื่อความรื่นเริงยินดีเถิด เพราะว่าลูกของเราคนนี้ตายแล้ว แต่กลับเป็นอีก หายไปแล้ว แต่ได้พบกันอีก‘ เขาทั้งหลายต่างก็เริ่มมีความรื่นเริงยินดี (ลูกา 15:11-24)

เรื่องราวนี้เองจึงกลายเป็นเนื้อหาของบทเพลง “คอย” ที่อยู่ในอัลบั้ม Love Is Vol.1 เป็นบทเพลงที่พูดถึงหัวใจของพ่อที่มีต่อลูกของเขา หัวใจที่ยังรอคอยและมีความหวังอยู่เสมอ

หลังจากที่ได้เอาเพลงนี้ให้พี่บอยด์ฟัง และได้รับปรับแก้และรับการอนุมัติอย่างรวดเร็ว ทีนี้จะเอาใครมาร้องดีเนี่ย? ผมเองไม่ใช่คนที่ร้องเพลงเก่งขนาดนั้น เกรงว่าถ้าร้องเองอาจจะมีผลให้ยอดขายอัลบั้มนี้ตกซะมากกว่า! ก็เลยนึกถึงน้องคนหนึ่งที่ได้รู้จักกันมาไม่นาน ได้มีโอกาสเล่นดนตรีร่วมกันในงานคริสเตียนมาเล็กน้อย และผมก็ชอบเสียงร้องของเขามากๆ ก็คือวุฒิ วงศ์สรรเสริญ นั่นเอง ผมตัดสินใจโทรหาวุฒิ ทันทีหลังจากที่เดินออกจากบ้านของพี่บอยด์ และในเวลาเพียงแค่ 3 – 4 ชั่วโมงหลังจากนั้น เพลงนี้ก็ได้รับการบันทึกเสียง ใน Bedroom Studio เล็กๆ ที่บ้านของผมเอง

ในวันที่เราเอางานไปให้พี่บอยด์ฟังเป็นรอบสุดท้าย พี่บอยด์ก็ถามว่า แล้วจะใช้ชื่อวงว่าอะไรดี? ….​ไม่มีคำตอบจากพวกเรา…. แต่เราเห็นพี่บอยด์คิดอะไรเล็กน้อยอยู่ประมาณ 15 วินาที พี่บอยด์ก็บอกว่า “COUPE” (อ่านว่า คู้ป) ละกัน “นาย 2 คน ชื่อวง Coupe นะ เหมือนกับรถที่มี 2 ประตูนั่นแหละ!”

คอย -Coupe

คำร้อง/ทำนอง/เรียบเรียง : เมธา เกรียงปริญญากิจ
ร้องนำ : วุฒิ วงศ์สรรเสริญ

คิดถึงวันคืน ที่เคยฝัน คิดถึงที่เคยผูกพัน
คิดถึงเวลาที่เธอและฉันอยู่ใกล้
คิดถึงเมื่อวันที่จาก ที่ร้างเธอไปแสนไกล
คิดถึงทีไร อยากให้วันคืนหวนมา

เฝ้าคิดถึงเธออยู่ตรงนี้ ในที่ๆเราห่างไกล
เฝ้าคิด รอคอยว่าวันไหนจะเจอ
ถึงแม้เวลาจะเปลี่ยน ชีวิตดำเนินหมุนเวียน
แต่ฉันยังรออยู่ เฝ้าคอยเธอเสมอ

เนิ่นนานเท่าไหร่ยังรอ เนิ่นนานไม่เคยเหนื่อยล้า
เนิ่นนานเท่าไหร่ ยิ่งนานเท่าไหร่
ที่ว่างในใจดวงนี้ยังมีให้เธออยู่

คอยเธอจะหวนกลับมา หัวใจยังคอยทุกเวลา
เนิ่นนานเท่าไหร่ ฉันคอยเธออยู่ มาคู่กัน

แล้ววง Coupe หายไปไหน ไม่ได้หายไปไหนครับ เราพยายามช่วยกันแต่งเพลงทำเพลงกันอยู่ระยะหนึี่ง เพื่อที่จะออกอัลบั้มเป็นเรื่องเป็นราว แต่ด้วยภาระหน้าที่และชีวิตที่เปลี่ยนไปของผม ทำให้มีเวลาน้อยลงเรื่อยๆ กับการทำเพลง รวมถึงวุฒิเองก็ได้มีโอกาสไปรวมกลุ่มเป็นหนึี่งในศิลปิน Rhythm & Boyd 11th ด้วย ทำให้เราเหมือนกับว่าพักโครงการอัลบั้มของ Coupe ไปอย่างไม่เป็นทางการ

แต่ถ้าถามว่า ยังอยากจะมีอัลบั้มของตัวเองในชื่อของวง Coupe อีกไหม? นั่นเป็นสิ่งที่ยังคงอยู่ในใจเสมอ และอยากจะเห็นมันเกิดขึ้นในชีวิตนี้เหมือนกันครับ ทุกวันนี้เจอหน้ากันกับวุฒิ ก็ยังแซวกันเองอยู่บ่อยๆ ว่าเมื่อไหร่จะกลับมาทำเพลงเล่นดนตรีด้วยกันอีก

เอาเป็นว่าถ้าใครชอบเพลง”คอย” และอยากจะได้ยินผลงานจากเราทั้ง 2 คนวง Coupe อีก ก็มาช่วยกันเขียนคอมเม้นท์กระตุ้นพวกเราไว้ตรงนี้หน่อยเถอะ เผื่อว่าคุณอาจจะได้ยินเพลงอะไรใหม่ๆ จากเราเร็วๆ นี้ก็ได้